Het klinkt misschien gek, maar piekeren heeft alles te maken met hoe je zenuwstelsel werkt en vrij weinig met het vinden van een oplossing voor een probleem. Sterker nog, piekeren brengt je eerder verder weg van een mogelijke oplossing.

En het zorgt voor steeds meer problemen.

Als je je ergens veel zorgen over maakt en je probeert er tevergeefs een oplossing voor te vinden dan raakt je zenuwstelsel vanzelf in de overlevingsstand. Je hartslag gaat wat omhoog, je voelt je onrustig en misschien word je een beetje geïrriteerd.

Je lijf verstaat dat als: er is ergens gevaar.

Zodra je lijf gevaar heeft gedetecteerd gaat het overleven. Het wil graag weten waar het gevaar vandaan komt zodat het dat uit de weg kan ruimen en zet alles op alles om het te gaan vinden.

En dat brengt je in een tunnelvisie.

Al je denken is gericht op mogelijk gevaar en je ziet alles in het licht van problemen. Het gaat dus piekeren. Je denkt dan misschien wel dat je zinvol werk aan het doen bent omdat je zoveel nadenkt over een oplossing voor je probleem, maar in werkelijkheid denk je alleen maar in vicieuze cirkels.

Er is geen helderheid en dat komt er ook niet in deze staat van zijn.

Het enige zinvolle dat je kunt doen als je merkt dat je aan het piekeren bent, is de veilige stand van je zenuwstelsel opzoeken. Je kunt dan weer helder denken en voelen en hebt in de meeste gevallen binnen no time een oplossing gevonden.

Maar, hoe vind je die veilige stand?

In de workshop emotionele veiligheid leer ik je graag contact maken met de veilige stand van je zenuwstelsel. Meer informatie vind je hier.