Ken je het gevoel van een overprikkeld zenuwstelsel? Wat mij daar altijd zo aan fascineert is dat het een staat van zijn is die ineens geactiveerd kan worden. De ene keer bevind je je in een situatie en is er niets aan de hand en de andere keer bevind je je in exact dezelfde situatie en gaan alle innerlijke alarmbellen af.

Het gaat er dus over hoe jij je van binnen voelt.

Dat is wel fijn, want aan omstandigheden is vaak niet zoveel te veranderen terwijl je wel invloed kunt leren krijgen op wat er bij  jou van binnen gebeurt. Dat doe je door te leren switchen tussen de verschillende standen van je zenuwstelsel.

Het is een beetje als schakelen.

Als je zenuwstelsel overprikkeld is gaat dat schakelen een stuk moeilijker. Daarom is het fijn om het te oefenen als je juist niet overprikkeld bent. Je lichaam leert dan de weg kennen van de ene naar de andere stand. Hoe meer je oefent, hoe gemakkelijker het gaat.

Voor wie dat weleens wil uitproberen:

Kies op een rustig moment een plek uit waar je even alleen kunt zijn. Maak contact met je lijf en richt je aandacht op de plek waar je de rust voelt. Blijf daar even. Vervolgens zoek je het gevoel van stress op in je lijf. Als dat niet meteen lukt kan je even denken aan iets dat je stress oplevert. Misschien gaat het dan gemakkelijker. Zodra je de stress voelt blijf je daar eventjes. Dan breng je je aandacht weer terug naar de plek waar je de rust voelde in je lijf en geeft het net zo lang aandacht tot de stress naar de achtergrond is verdwenen. Je hoeft de stress niet actief weg te maken, maar gewoon even niet jouw aandacht geven.

Zo kan je een aantal keer heen en weer bewegen.

Oefening baart kunst, dus hoe meer je deze beweging maakt op momenten dat je je rustig voelt, hoe minder overweldigd je zal raken op momenten dat je overprikkeling ervaart.

Ik wens je veel oefenmomenten toe.